OAblogs, de blogs van OuderAlleen

Wanneer ik besmet ben geraakt weet ik niet. Het zal lang geleden zijn want ik kan het in mijn eerste aantekeningen van en over het leven niet meer terugvinden. Maar ergens vroeg in mijn jeugd heb ik een virus opgelopen. Dit klinkt eng maar zo heb ik het niet ervaren. Het is zoiets als het oplopen van de ziekte van Lyme. Je kan er pas jaren later achterkomen dat je iets onder de leden hebt en dan zijn de rapen gaar. In mijn geval begon ik vreemd gedrag te vertonen. Althans dat vonden mensen met wie ik op dat moment verkeerde. Mijn vroegste herinnering gaat terug naar een zondagavond in de zomer.  Ik zal een jaar of acht geweest zijn toen ik mijn ouders vergezelde naar de avonddienst van een duister kerkgenootschap. Vanuit het ouderlijk huis naar de kerk was slechts een wandeling van enkele minuten over een dijk. Wij hadden thuis een koekoeksklok die mij al jaren de stuipen op het lijf had gejaagd en dat met de regelmaat van de klok. Die bewuste avond was het mooi zwoel weer en er waren nog geen auto's te horen. De mensen verplaatsten zich in die tijd op zondag te voet. Dit gebeurde op schrijdende wijze dat wil zeggen in een tempo wat voor een kind een ware marteling is. Het is waarschijnlijk de laatste keer geweest dat ik in de pas heb gelopen want toen het geluid van onze koekoeksklok vanuit de uiterwaarden mijn oor bereikte was ik voor eeuwig verdoemd. Ondanks de aanmaningen van mijn ouders weigerde ik nog een stap te verzetten richting kerk en werd boos omdat ze de stilte vertoorden die mij in staat stelde het ijle geluid van een roepende koekoek te horen.

Sinds dat moment kijk ik ieder jaar weer uit naar het moment dat ik voor het eerst na de winter het geluid van een koekoek hoor. Het gelukzalige gevoel dat dit geluid met zich meebrengt wordt steeds moeilijker te ervaren. Ik woon sinds jaren in de stad en in tegenstelling tot veel vogels is het adoptievermogen van een koekoek ontoereikend gebleken om een symbiose aan te gaan met mensen. Bovendien is het aantal koekoeken drastisch gedaald in Nederland. Na de dood van mijn ouders heb ik de oude koekoeksklok gekregen en neem mij nu voor dat als ik dit jaar de koekoek niet hoor ik de oude klok een prominent plekje geef aan de muur. Wellicht dat ik hiermee mijn kinderen het virus bezorg maar daar komen ze toch vele jaren later pas achter.