OAblogs, de blogs van OuderAlleen

Hierna een oude Blog van me.

“Biodanza, is dat niet heel erg zweverig?”, deze vraag werd me de afgelopen maand geregeld gesteld. Voor mij niet! Voor mij is Biodanza een hele concrete uitingsvorm en totaal niet zweverig. Neem nu ook het thema van het Biodanza feest in de Biodanzafabriek van 28 november: “grondig genieten”. Een aards thema, toch?

Tijdens Biodanza ben je in contact met jezelf en in contact met de ander. In het dagelijks leven ben ik dat ook, in contact met mijn kinderen, in contact met familie en vrienden, in contact met mensen op mijn werk, mijn collega’s, mijn leidinggevende en opdrachtgevers en de mensen in het projectteam. Continu is er communicatie. We spreken met elkaar, we schrijven naar elkaar en we geven heel veel non-verbale signalen af. Binnen al die communicatie is één constante factor en dat ben ikzelf. Maar ben ik zo constant?

Het Biodanzafeest begint met een workshop (vivencia) en tijdens die workshop is het de bedoeling dat je niet praat en alleen non-verbaal communiceert. Degene die de vivencia leidt nodigt je uit om allerlei dansen te doen, alleen, met z’n tweeën en soms met een hele groep. Zo kan het gebeuren dat je op bepaalde muziek verschillende uitingen geeft afhankelijk van de partner waarmee je danst, soms vrolijk, lachend en huppelend, daarna met iemand anders flirterig als een baltsdans van twee vogels om vervolgens ingetogen te dansen met een volgend iemand.

Eén muzieknummer, verschillende uitingsvormen. Hoe ontstaat dat? Wat is mijn aandeel, wat is het aandeel van de ander, hoe stemmen wij dit samen af? Wat gebeurt er met ons als we beide een andere uiting willen geven? Word je dominant, schik je jezelf naar de ander, ben je in staat om samen een weg te vinden die goed voelt? In contact met mezelf, in contact met de ander. Mijn eigen behoefte en grenzen kennen en respect hebben voor de behoefte en grenzen van de ander.

Zo ook in het dagelijks leven. Van het ene gesprek naar het andere. Sommige gesprekken lopen als vanzelf en andere helemaal niet. Wat is mijn aandeel hierin? Ben ik dominant, schik ik mezelf of ben ik in staat om samen met die ander (de anderen) een weg te vinden die goed voor ons voelt. In theorie zo makkelijk, maar in de praktijk vind ik het reuze moeilijk. De metafoor die Biodanza me biedt helpt me om weer een stapje verder te komen.

Eén muzieknummer, verschillende uitingsvormen. Bij elke nieuwe danspartner neem ik een stukje van mezelf mee en neem ik ook een stukje mee van de vorige dans. Zo is het ook in het dagelijks leven. We nemen onze behoefte en ervaringen mee uit het verleden, we nemen een stukje energie mee van ons vorige gesprek of meerdere gesprekken en onze gesprekspartners hebben dat ook. Als ik uitbundig wil dansen en mijn danspartner niet, wat doet dat dan met mij? Voel ik me afgewezen? En als ik een rapport voorleg en alleen maar verbeterpunten krijg en weinig opbouwende kritiek, voel ik me dan minderwaardig of ben ik blij dat een perfectionist me helpt om een nog beter rapport op te leveren? Hoe ga ik om met mijn behoefte aan een compliment en de behoefte van de perfectionist? Ik weet ook dat mijn behoefte afhankelijk is van hoe ik me op dat moment voel.

Biodanza is voor mij heel concreet met hele aardse dansen. Bovenstaande is één invalshoek van de metafoor die Biodanza mij geeft, er zijn er meer. Maar ook zonder de metafoor is Biodanza heerlijk. Want het gaat vooral om een avond heerlijk ontspannen te genieten.

Ik wens je een fijne dag toe en vooral:
Grondig genieten!