Vordering bij scheiding voelt niet altijd eerlijk

Onderwerp van bart

Terug naar de lijst
  1. bart
    Webmaster

    Toon alleen de berichten van bart
    Financieel dagblad. Artikel van Wilma van Hoeflaken

    Ouders die een testament opstellen nemen vaak een 'anti-schoonzoonclausule' op. Voor de niet-erfgenaam pakt dat soms onredelijk uit.

    Een geldbedrag erven is leuk. Maar kijk uit: bij een echtscheiding betaalt de partner die niet gerfd heeft vaak de rekening. Neem het echtpaar dat toe was aan een nieuwe auto. Ze wilden daar 20.000 aan besteden. In diezelfde periode erfde de vrouw 10.000 euro. Dankzij die erfenis konden ze zich ook wel een auto van 30.000 permitteren. Vele jaren later gaan ze echter scheiden. Ze hebben de auto nog steeds, maar die is niet veel meer waard. Bij het verdelen van de boedel zegt zij tegen hem: Ik krijg nog 10.000 uit de gemeenschappelijke pot, van die auto. Dat was mijn erfenis, daar heb ik recht op.

    Het echtpaar was weliswaar getrouwd in gemeenschap van goederen, maar de erfenis viel daarbuiten. Het testament bevatte namelijk een uitsluitingsclausule. Deze clausule, in de volksmond de anti-schoonzoonclausule, bepaalt dat de erfenis priv is en niet in de gemeenschap van goederen valt. Als dat geld op een gemeenschappelijke rekening wordt gestort en vermengd wordt met gezamenlijk geld, wordt het onderdeel van de gemeenschap. Bij echtscheiding heeft de partner die het geld erfde, een vordering op de gemeenschap. Dat is het vergoedingsrecht. Het gerfde bedrag moet in beginsel terug naar degene die het gerfd heeft.

    Lees verder
Terug naar de lijst